De Praktijk

Welkom op de website van "De Rode Lotus", de krijgskunstpraktijk van Peter Van de Ven in de Belgische stad Mechelen. Op deze bladzijde vindt u toelichting over de eigenheid van de werking ervan.

"De Rode Lotus" is een onafhankelijke krijgskunstacademie waarin de ontwikkeling van een zelfzorgcultuur centraal staat. Die combinatie wordt mogelijk omdat we het concept krijgskunst invullen als "Yangsheng", d.w.z. het beschermen en voeden van leven. Daardoor worden krijgskunsten eveneens helende kunsten.

De aangeboden lessen gaan uit van een mensgerichte benadering, geÔnspireerd door een samenvloeiing van Oosters en Westers humanisme. We vertrekken van een visie op de universele aspecten van de menselijke natuur. Zo komen we tot inzicht in menselijke groei: we vullen menselijke identiteit op een dynamische manier in als het unieke resultaat dat iemand bereikt op een bepaald ogenblik binnen zijn individuele leven. Het gaat om een identiteit die we voortdurend kunnen ontplooien en ontwikkelen. Door die zelf-ontplooiing te stimuleren, werken we samen aan een versterking van de autonomie en aan de zelfverwezenlijking van de deelnemers.


Een hedendaagse invulling van de Neo-Confucianistische benadering van het Yin-Yang-beginsel ondersteunt als gemeenschappelijke filosofie (van zelf-cultivering) de aangeboden disciplines:

Daarbij is de beoefening van "Stil Zitten" het fundament voor de beoefening van de andere disciplines. Wie tegelijk de lessen in meerdere van de discipines volgt, oefent steeds "hetzelfde maar anders", waardoor onderlinge verrijking ontstaat.

Zoals hoger reeds vermeld, beoefenen we de vermelde krijgskunsten niet als vechtsport maar als zelfzorg, als een manier om de gezondheid te verbeteren. Omgekeerd zien we zelfzorg als zelfverdediging tegen de kwalijke gevolgen van mentale en fysieke stress in de hedendaagse samenleving. Zo krijgt het begrip "krijgskunst" ook een nieuwe invulling.

Alleen al wekelijks deelnemen aan een les, kan het zelfzorgproces reeds op gang brengen. In tweede fase kan de zelfzorg uitgroeien tot een dagelijkse zelfzorgcultuur. Uiteindelijk kan de beoefenening van een discipline een vorm van zelfontplooiing en zelfs van zingeving worden.

Deze humanistische benadering van de lessen biedt een duidelijke technische en levensbeschouwelijke inhoud, maar de deelnemers zijn uiteraard vrij die naar eigen inzicht te verwerken.