De Praktijk

Welkom op de website van "De Rode Lotus", de krijgskunstpraktijk van Peter Van de Ven in de Belgische stad Mechelen. Op deze bladzijde vindt u toelichting over de eigenheid van de werking ervan.

"De Rode Lotus" is een onafhankelijke en humanistische krijgskunstacademie. Algemeen menselijke zelf-ontplooiing en de ontwikkeling van een zelfzorgcultuur staan voor centraal. Die formule wordt mogelijk door het invullen van het concept krijgskunst als het beschermen en het voeden van leven ("Yangsheng"). Op die manier worden krijgskunsten eveneens helende kunsten.

De aangeboden lessen gaan uit van een mensgerichte benadering, geÔnspireerd door een filosofie met zowel Westerse als Oosterse inspiratie. We vertrekken van een visie op de universele aspecten van de menselijke natuur. Zo komen we tot inzicht in menselijke groei: we vullen menselijke identiteit op een dynamische manier in als het unieke resultaat dat iemand bereikt op een bepaald ogenblik binnen zijn individuele leven. Het gaat om een identiteit die we voortdurend kunnen ontplooien en ontwikkelen. Door die zelf-ontplooiing te stimuleren, werken we aan een versterking van de autonomie en aan de zelfverwezenlijking van de deelnemers.


Een hedendaagse invulling van het traditionele Neo-Confucianistische humanisme ondersteunt als gemeenschappelijke filosofie van zelf-verwezenlijking de aangeboden disciplines. Wie meerdere lessen volgt, oefent steeds "hetzelfde maar anders", waardoor onderlinge verrijking ontstaat. De meditatie-vorm "Stil Zitten" is hierbij het fundament voor de beoefening van de verscheidene aangeboden disciplines.

Ook het Yin-Yang beginsel is algemeen aanwezig in de lessen:

Zoals hoger reeds vermeld, beoefenen we de vermelde krijgskunsten niet als vechtsport maar als een vorm van zelfzorg. Omgekeerd zien we zelfzorg als verdediging tegen de kwalijke gevolgen van mentale en fysieke stress in de hedendaagse samenleving. Zo krijgt het begrip "krijgskunst" ook een nieuwe en bredere invulling.

Alleen al wekelijks deelnemen aan een les, kan het zelfzorgproces gedeeltelijk op gang brengen. In een tweede fase kan de zelfzorg uitgroeien tot een dagelijkse zelfzorgcultuur. Uiteindelijk kan de beoefenening van een discipline een vorm van zelfontplooiing en zelfs van zingeving worden.

Deze humanistische benadering van de lessen biedt een duidelijke technische en levensbeschouwelijke inhoud, maar de deelnemers zijn uiteraard vrij die naar eigen inzicht te verwerken.